Handig zijn met CIAP

Hallo allemaal. Kort geleden heb ik na een lagen onderzoeksperiode de diagnose CIAP gekregen. Fijn dan kon ik mijn jarenlange klachten plaatsen en kon ik beter inschatten waar ik wel of niet goed aan doe. Eigenlijk heb ik het al veel langer en kon ik mijn klachten alleen beschrijven als een soort duizeligheid waardoor ik steeds op mijn knieën viel. Daardoor ben ik kunstmatig mijn benen hoog optil, vlg de revalidatie arts de hanentred. Tja ik zag mijn volkstuin al verpauperen en toen mijn hond overleed kwam dat op een moment dat ik zelf ook niet goed uit de voeten kan. Ik heb orthesen gekregen, die niet goed passen, dus daar nog achter aan. Wel maak ik weer wandelingen daarmee door de duinen. Omdat ik moeite met mijn evenwicht heb, loop ik met nordic walking stokken en een rugzakje. Daardoor word ik veel minder snel moe. WINST! Mijn volkstuin wordt door mijn buurman omgespit en ik werk daarin zittend op een tuinkrukje. Dit geeft mij veel voldoening. Alleen die orthesen aan en uittrekken is een ramp. Ze passen alleen in grote wandelschoenen met veters. Ik kan/wil er niet mee autorijden dus zoek ik sterke schoenen met klittebandsluiting. Ik hoop dat ik orthesen kan krijgen die op maat gemaakt worden. Wat ik ook heb is dat mijn oriëntatievermogen veel minder is geworden, vooral in het donker en buiten. Ik weet eigenlijk niet of het aan mijn ogen ligt of aan de zenuwbanen. Overigens....ik ben 71 jaar

Tuintje oftewel Tjitske
0

1 reacties

0

hallo, mij naam is jos van gogh, geboren in schiedam op 14 juli 1945.

ik heb vandaag ontdekt dat ik lijd aan CIAP. had er nooit eerder van gehoord.

even iets van mijn medische geschiedenis. na vele jaren als zelfstandig ondernemer te hebben gewerkt, besloot ik in 2003 (58jr) met een soort prépensioen te gaan.
in breskens als kassier bij de veerboot leek me wel leuk. Één of twee keer per uur kwam en ging er een boot, daar kun je oud mee worden dacht ik. door de lange perioden van nietsdoen tussen de boten en de verveling ging ik meerdere kopjes cup-a-soup per dienst nuttigen.
toen kreeg ik zeer zware bloedneuzen, die gauw een kwartier duurden; tot wel 5 keer per dag. met een bloeddrukmeter van een vriend, bleek ik een bloeddruk van wel 250/160 te hebben. bij de huisarts kreeg ik plastabletten en dat hielp wel wat te verlagen, zodat de bloedneuzen verdwenen. dat was m ijn eerste doktersbezoek sinds 35 jaar. 3jaar na mijn verhuizing,in 2006,ging ik terug naar Mheer (zuid-limburg) en werkte ik ruim 6 maanden per jaar voor vacansoleil en suncamp als beheerder in italie, frankrijk en spanje. dit jaar,(73jaar) voor het eerst niet gewerkt, maar een chaletje gekocht op de veluwe om het campinggevoel nog een tijdje vast te houden.
in 2005, kreeg ik jicht. hupsakkee, een anti-jicht pil erbij en diclofinac erbij tegen de pijn. en ja hoor ook nog een maagbeschermer erbij, want anders verdroeg ik de diclofinac niet.
vanaf 2006 kreeg ik van mijn huisarts in mheer er met en met een pilletje bij.dus plastablet, ace-remmers, beta-blokkers; maar mijn bloeddruk bleef 160+. ook een dagelijks onderhoudspilletje tegen de jicht.
ik had toen al pijn/dood gevoel in mijn voeten en ben doorgestuurd naar iemand die daar in de praktijk werkte voor mensen die diabetische voetproblemen hadden. die zei: daar moet je maar mee leren leven.
de huisarts tracteerde me toen op een extra pilletje, vastatine. je hebt pré-diabetes.
na 1 keer een pilletje te hebben geslikt, voelde ik me zo rot, dat ik met alle pillen ben gestopt. ik had echter met de anti-jicht pil even moeten doorgaan. een enorme jichtaanval was het gevolg. na nog 14 dagen de anti-jicht pil te hebben geslikt, en natuurlijk de diclofenac met maagbeschermer, ben ik gestopt met alle pillen, tot op de dag van vandaag.

de problemen met mijn overgevoelige voeten bleven, maar.....
op een dag had ik een ongelukje met een bloedend wondje onder mijn rechtervoet. precies na het eerste kootje van mijn grwelote teen. ik heb het nooit verbonden, lastige plek voor een pleister toch. de volgende morgen lekte er nog steeds een beetje wondvocht uit, maar later op de dag werd het al droog.
het meest opvallende was echter dat de pijn en het doof-gevoel onder mijn rechtervoet verdwenen was; behalve in het laatste kootje van de grote teen.!!!
vervolgens een tijdje later, met zo'n prikpen voor diabetes-tests een aantal keren een druppeltje bloed bij die rechter grote teen afgenomen. na iedere keer werd de pijn een beetje minder. op dit moment, is er in die teen nog een licht doof-gevoel over.
ik ben een paar maanden geleden naar mijn huisarts gegaan omdat mijn linker grote teen stijf stond en knalrood was en vroeg of hij misschien wat bloed wilde aftappen om de druk en de pijn te verlichten. hij zei me echter dat ik een MORTON teen had en wilde me doorsturen naar een orthodontist die kon dan passende steunzolen maken. snijden onder mijn voet, daar begon hij niet aan.
ik heb toen zelf met een chirurgisch lesje maar 2 sneetjes in mijn linker grote teen gemaakt. best griezelig, maar het hielp wel, maar de problemen met mijn linkervoet bestaan nog steeds, hoewel minder ernstig.
elke bloeding onder mijn voeten heeft dus wel degelijk een blijvend effect.

ik wil me liever door een ander laten helpen, met was meer hoeveelheid bloedafname, maar zou dat liefst in het kader van wetenschappelijk onderzoek doen, met een medische diagnose, om misschien deze methode als behandelwijze voor meer mensen beschikbaar te maken.
dit jaar heb ik dus mijn 385 euro eigen bijdrage ziektekosten nog steeds op zak.ik ben een beetje afstandelijk van artsen geworden maar zou wel mijn bijdrage willen leveren.

josvangogh@hotmail.com
0644114724
ik reis regematig van ermelo,via eindhoven naar maastricht.
?

Je kunt dit bericht alleen bekijken en er niet op reageren.

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst ingelogd zijn. Als je nog geen profiel hebt op Iemandzoalsik.nl, kun je je aanmelden. Hiermee krijg je de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten en groepen te volgen.

aanmelden / login