Wmo perikelen

Wat kan een mens gefrustreerd raken van de wmo. Ik wil graag een adviesgesprek met de leverancier van de rolstoel om te kijken of er aanpassingen mogelijk zijn omdat ik niet goed lang in de stoel kan zitten. Aangezien ik er vrijwel volledig van afhankelijk ben wel zo prettig. Ik krijg kramp in de rug en benen als ik lang stilzit.

Omdat de gemeente eigenaar is van de rolstoel moeten zij toestemming geven. Voor een adviesgesprek? Oké, zal wel.

Nu werkt het als volgt bij ons in de wmo. Je doet een melding, en (in dit geval een week na de melding) krijg je een telefoontje voor een afspraak. 4 weken later... Tijdens dat gesprek wordt er besproken of er geen andere oplossing is, die de gemeente geen geld kost over het algemeen, en of het echt nodig is. Pas daarna wordt de aanvraag gestart en heeft de gemeente dus 6-8 (wettelijke termijn) weken de tijd om te beslissen.

Maar het gaat nu dus om een adviesgesprek met de leverancier. Want het kan best zijn dat het op te lossen is met een lagere rugleuning en het verzetten van de voorwieltjes, een kwestie van een paar schroeven losdraaien!! Dus niet per se een nieuwe voorziening.

Sorry, maar waar zijn we nu mee bezig in de zorg? Het keukentafelgesprek is er om niet onnodig aanvragen te hoeven behandelen en dus geld te besparen. Oké, dat kan ik nog begrijpen. Maar ik wilde juist geld besparen door eerst een adviesgesprek te houden zodat ik weet wat er nodig is. Bovendien brengt dit weer de nodige frustraties met zich mee want als er toch een andere stoel nodig is dan zal ik hoogst waarschijnlijk zelf weer een aanvraag moeten doen. En dus eerst een melding...

Maar er glooit wel enige hoop. Op de site van de Vereniging Gehandicapten Nederland staat een thema over de wmo. Daarin staat iets over de toegankelijkheid. Wat blijkt; in de wmo 2015 hebben gemeentes 6 weken de tijd na de melding om te onderzoeken of er een algemene of een maatwerkvoorziening nodig is. In de praktijk dus via dat keukentafelgesprek. Dus of het via de wmo moet of op een andere manier kan. Als er sprake is van een maatwerkvoorziening dat moet de gemeente binnen 2 (!) weken na de aanvraag (dus de daadwerkelijke vraag om een specifiek hulpmiddel bijvoorbeeld) beslissen. Dat is in totaal dus 8 weken. Terwijl de situatie hier eerder zo ongeveer 10-12 weken was. Een verbetering dus. Als gemeenten zich hier tenminste aan houden.

Bij mij mogen ze dan wel opschieten; het gesprek is 5 weken na de melding....


Wordt vervolgt.

Zijn er anderen met dergelijke ervaringen? Laat van je horen!

het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen maakt
0

12 reacties

0

Hoi Billynoor,

Ik zal iedereen hier op de hoogte houden van mijn poging om een geschiktere scootmobiel toegewezen te krijgen. Ik krijg namelijk steeds meer pijn in mijn rug door de (bijna) ontbrekende vering en er is nog een ander probleem: de stuurkolom kan ik verzetten door middel van een draaiding, waarbij ik behoorlijk veel kracht moet zetten om hem daadwerkelijk vast te zetten. Doe ik dat niet, dan zakt het stuur al rijdend langzamerhand naar mij toe. De artrose in mijn handen en duimen zorgt ervoor dat ik dat niet goed meer kan. En die stuurkolom moet ik gemakkelijk kunnen verzetten om de scoot in mijn auto te takelen met de kofferbaklift.

4 mei heb ik een telefoontje gedaan naar de WMO, waarbij ik doorgeschakeld werd naar een algemeen nummer van de Sociale Wijkteams in mijn woonplaats. Daar heb ik mijn verhaal gedaan, waarbij ik de nadruk heb gelegd op het feit dat ik langzaam maar zeker achteruit ben gegaan in die 2 jaar dat ik deze scootmobiel heb. (hij is 5 jaar, was 2de hands toen ik hem kreeg)

Ik zou teruggebeld worden door het wijkteam waar mijn adres onder valt, maar ik heb een paar dagen gekampeerd op een camping waar geen telefonisch mobiel bereik was, dus misschien hebben ze een poging ondernomen hoor. Maar nog niemand gesproken dus.

Nu hoorde ik van mijn zoon dat je bij dat Sociale Wijkteam zo naar binnen kan gaan, zonder afspraak. Gisteren maar eens gedaan en daar een vriendelijke consulente gesproken, die mijn vraag opgeschreven heeft en mij een uurtje later een bevestigingsmailtje stuurde. Komende week zal ik door de mij toegewezen consulente gebeld worden. Het gesprekje kwam voor mij al wel veel persoonlijker over dan dat je iets op papier moet regelen.
O ja, en ik stond al wel in hun nieuwe systeem, met spoed!

Ik ben benieuwd!

 

 

dit bericht is gewijzigd door Trudy op 14 mei 2015 om 12:14

0

Ik heb donderdag (Hemelvaartsdag) al een mailtje gehad van mijn consulente met de vraag of ze maandagochtend even op bezoek kan komen!!!

Wordt vervolgd...

0

De consulente van het Sociale Wijkteam is maandagochtend geweest en zij heeft gekeken tegen welke problemen ik met mijn huidige scootmobiel aanloop.
Daarna heeft ze een positief bericht gedaan naar Welzorg, zij gaan met mij een scootmobiel uitzoeken de nu meer adequaat is voor mij.
1 juni heb ik een afspraak bij Welzorg, ik ben inmiddels gebeld.
Het gaat allemaal wonderbaarlijk snel en vriendelijk! Fijn!

0

Even een update: inmiddels heb ik op een nieuwe scootmobiel gereden en deze is besteld bij de fabrikant. Deze kan niet zo gemakkelijk voor linkshandigen aangepast worden, vandaar dat er een andere is besteld in plaats van de scootmobiel waarop ik een proefrit gemaakt heb.
Hij zal 24 juni geleverd worden.

Daarna moet er nog een afspraak gemaakt worden met Auto op maat van Welzorg, want de adaptor voor mijn kofferbaklift moet dan nog overgezet worden.

Wel jammer dat Welzorg mij tussendoor niet even bericht deed dat het wat langer zou duren omdat deze scoot besteld moest worden, er was mij gesuggereerd dat ik die zou krijgen waarop ik gereden heb. Dus ik liep me al op te winden dat ik niets meer hoorde over de voortgang van alles.
Vandaag is me dat na mijn telefoontje en bezoekje aan de Welzorg duidelijk gemaakt, tsja, foutje om mij niet even te informeren....

Dit ligt nu dus eens niet aan de gemeente maar aan de Welzorg, jammer want ik word daar best vriendelijk geholpen hoor. Ze vergeten alleen blijkbaar wel eens wat, haha.

0

De consulente is bij mij inmiddels ook langsgeweest. Heel vriendelijk hoor. Ze wist me te vertellen dat een tijdelijke consulente die het jaar ervoor bij me is geweest zoveel aan mij gevraagd had en alles zo uitgebreid had gerapporteerd dat ze alles al wel van me wisten en de situatie duidelijk was. Haar woorden: dit had ook telefonisch gekund.... Tja, daar zakt bij mij de broek dan van af. (dat gebeurt makkelijker als je steeds in een rolstoel zit. ;-) )

Maar hoe dan ook, ik heb dinsdag een afspraak met iemand van de leverancier van de rolstoel en we gaan bekijken hoe mijn rolstoel aangepast moet en kan worden. Of dat er een andere moet komen, dat kan natuurlijk ook.

Ik heb inmiddels ook van mijn vorige consulente gehoord, die stuurde me een mail dat ze met prepensioen is gegaan, vandaar de nieuwe. En vandaar de achterstand want ze hebben mensen tekort, zeker met de nieuwe taken. En de nieuwe consulente wist me te vertellen dat daar nu net de crux zat, ze moeten enorm wennen aan alle nieuwe taken, zijn eigenlijk nog in het leerproces. Het ging mijn oude consulente te snel, die kon het niet bijbenen, de rest maar nauwelijks voor zover ik het begrepen heb. Ja, dan kan ik me voorstellen dat er achterstanden ontstaan.

Het is er niet beter op geworden dus.

Maar goed te horen dat het ook goed kan gaan. ;-)

het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen maakt
0

Vandaag is mijn scootmobiel geleverd, hij stond bij Auto op maat om de tilbeugel van mijn oude scootmobiel over te zetten naar de nieuwe (tileugel is voor mijn kofferbaklift in de auto) en daarbij de stoel zo laag mogelijk te zetten, omdat ik korte onderbenen heb.
Ja, het zou helemaal voor elkaar komen...

Omdat ik thuis op een kpn-monteur zat te wachten, (daar stond ook al een tijdje een afspraak mee), hebben mijn vriend en mijn zoon mijn auto met scootmobiel weer opgehaald.

Wat een jandoedels zeg: eerst beweerden ze al dat de scootmobiel niet meer op de normale manier met de kofferbaklift in de auto kon, maar er achterstevoren in moest, daarna keek mijn vriend toch nog eens goed naar de hoogte van de stoel: zelfs hij kan nauwelijks zijn voeten op de treeplank zetten, laat staan dat ik daarbij kan.

En als je dan bedenkt dat ik juist het meest last heb van de achterkant van mijn benen en rug, dan snap je wel dat dat echt niet prettig rijdt, zonder steun voor de voeten.

Ze hebben de nieuwe scootmobiel wel mee naar huis genomen, nadat ze nog even langs de gewone vestiging van Welzorg zijn geweest (jammer heren, maar er was geen monteur aanwezig), anders zit ik het hele weekend zonder scootmobiel. Bij Auto op maat wisten ze helemaal niets van scootmobielen, dat was wel duidelijk, want ik draaide hem zo voorwaarts de auto in.

GGgggrrr, nou was de gemeente echt vlot met alles, en nu gooit Welzorg roet in het eten, ik ben onderhand een maand verder sinds de dag dat ik daar op "mijn" nieuwe scoot een proefrit maakte.

Ze zoeken maar een oplossing, maandag sta ik daar weer op de stoep.

dit bericht is gewijzigd door Trudy op 3 juli 2015 om 23:10

0

Gisteren mijn scootmobiel weer op kunnen halen, ik had hem bij Welzorg achtergelaten om het probleem van het te hoge zadel op te lossen. (wel dus een paar dagen zonder scootmobiel gezeten, het schijnt niet door te dringen dat ze je daarmee opsluiten in huis)

Ze hebben in overleg met mij de slede om de stoel naar voren of naar achteren te schuiven eruit gehaald, dat scheelde een paar centimeter.

Gelukkig, hij is nu goed, ik kan met mijn voeten bij de treeplank.

En om het nu maar even positief te beëindigen: de nieuwe scootmobiel rijdt heerlijk!

Wel heel jammer dat het zo vlot ging bij de gemeente en dat Welzorg dat op een zeer knullige manier oppakte. Ik voel mij bijzonder klantonvriendelijk behandeld, alsof ze daar denken dat het geld toch wel komt, de gemeente betaalt wel....

0

Ook hier gedoe. Ik was zo blij dat ik mijn handbike eindelijk had, toen bleek dat ze de handleiding en de oplader waren vergeten mee te nemen. Dat zou nabezorgd worden. Eén dag later wel een oplader, maar geen handleiding. De oplader aangesloten, blijkt defect. Nog een dag later is de handleiding meegebracht door een monteur, die constateert dat ik gelijk heb en de oplader defect is. Nu gaat medipoint een nieuwe bestellen; ze hebben ze niet op voorraad. Ook de fabrikant van de handbike heeft ze niet op voorraad. Levertijd is minstens 10 werkdagen, dus voorlopig kan ik nog geen gebruik maken van mijn handbike. De monteur vond het allemaal buitengewoon knullig en de dame van medipoint bood haar verontschuldigingen aan en zei dat ze een verbetertraject gaan starten en een klacht in gaan dienen bij ? maar dat maakt het allemaal niet minder vervelend (wel voor een volgende cliënt, hoop ik). Het goede nieuws is dat de defecte oplader wel onder garantie valt.......

0

Ik hoop zaterdag toch wel wat ideeën te krijgen voor een verbetering van mijn rolstoel. Momenteel krijg ik geen lichtgwicht rolstoel omdat ik nog 'te goed' ben. Kan in huis nog los rondlopen. Buiten loop ik met krukken. Echter de duwrolstoel is te zwaar voor mij. Kan ik amper zelf tillen en het zelf voortbewegen met de hoepels is funest voor mijn armen.

Is het bij jou nog gelukt Johanne met je handbike?

Jacoline
0

Ha Jacoline en alle anderen,

Ja, het is uiteindelijk gelukt met mijn handbike en ik ben er heel blij mee. Of mijn benen nu willen of niet, ik kan gewoon boodschappen gaan doen of lekker een eind biken. Helemaal super, ik merk ook dat ik er een stuk actiever van ben geworden.

Jammer dat jij nog geen lichtgewicht rolstoel krijgt, Jacoline. Het is zo'n verbetering t.o.v. die opklapbare. In huis loop ik ook nog gewoon rond, zonder hulpmiddelen, en de buurt ga ik ook nog wel in zonder rolstoel. Soms wel met stok, soms zonder hulpmiddelen. Soms ga ik ook op mijn elektrische fiets nog wel even snel naar de supermarkt, maar dat kost wel bakken met energie...... Het heeft ook wel even geduurd voor de gemeente overstag ging en ik een definitieve rolstoel mocht aanvragen, maar omdat neuroloog, revalidatiearts en ergotherapeute overtuigd waren van de voordelen voor mijn gezondheid is het toch gelukt. Vooral de ergotherapeute heeft zich hier erg hard voor gemaakt. Later wilde de gemeente toch een scootmobiel in plaats van rolstoel+handbike verstrekken, maar dat heb ik niet geaccepteerd en ook toen heeft de ergotherapeute weer actie ondernomen. Volgens mij kun jij ook prima aantonen dat de duwrolstoel niet geschikt is voor jou, toch? Maar je moet inderdaad wel vasthoudend zijn en confronterend durven zijn naar de gemeente. Heb hen letterlijk gevraagd of het de bedoeling is dat ik op slechte dagen in mijn scootmobiel in de kamer ga zitten, en ook of het dan de bedoeling is dat ik eerst mijn polsen en schouders kapot draai voordat er een passende voorziening komt. De regels zijn inderdaad dat je voor dagelijks gebruik op de rolstoel aangewezen moet zijn, ook in huis, en dat maakt het wel een beetje lastig. Aan de andere kant: de gemeente heeft vanuit de WMO de plicht ervoor te zorgen dat ieder die dat nodig heeft een passende voorziening krijgt, zodat hij/zij weer deel kan nemen aan de maatschappij. En met onze wisselvallige ziekte kan dat inderdaad betekenen dat de rolstoel de ene keer een week niet gebruikt wordt en de andere keer dagelijks... tja... als ik jou was zou ik het toch nog weer via de specialisten proberen, en via de ergotherapeute. Het zou wel erg ver gaan als de gemeente de deskundigen aan de kant schuift.

0

Dank voor je inspiratie Johanne. Ik vind ook dat ik er recht op zou moeten hebben, want wie bepaalt uiteindelijk dat het beter voor je is om meer gebruik van de rolstoel te maken? Mijn schouders en nek gaan inderdaad stuk van het leunen op krukken etc. terwijl ik toch probeer om gewoon mijn beroep uit te oefenen. Zo rond de 35 uren per week schat ik (ik ben zelfstandig ondernemer). Ik probeer dus met alle macht mijn eigen broek op te houden financieel, maar wil dan wel graag zo goed mogelijk mijn energie verdelen, anders houd ik dit niet lang meer vol. Ik ga er maar weer eens achteraan. Eerst zaterdag naar het spierziektencongress. Kijken of ik daar nog wat ideeën kan opdoen. Ben jij daar ook Johanne?

Jacoline
0

Ha Jacoline,

Graag gedaan, die inspiratie. Werken deed ik tot bijna 3 jaar geleden, toen heb ik me ziek gemeld, zonder dat duidelijk was wat er aan de hand was. De vermoeidheid was gigantisch. Het onderzoek naar en de diagnose van de beide spierziektes kwam pas zo'n half jaar later. Inmiddels ben ik volledig en duurzaam afgekeurd (80-100%) omdat de spierziektes (langzaam) progressief zijn en er geen vooruitgang is te verwachten. De arbodienst van mijn (tijdelijke) werkgever en het UWV hebben echt goed meegedacht. Volledig afgekeurd, dat kwam hard aan en tegelijkertijd ben ik opgelucht. Ik moet er niet aan denken dat ik nog weer die bakken met energie op moet brengen, voelde me fysiek toen zoveel slechter. Het gaat nu eigenlijk best goed, en de klachten zijn, met de aanpassing van het levensritme, goed te hanteren. Het heeft allemaal redelijk zijn plekje gekregen en de verwerking van e.e.a. lukt aardig goed. Af en toe een hapering, een baaldag, een shitmoment, maar ach... het zou pas raar zijn als een mens dat niet had, denk ik. Door goede-doelen-organisaties en dergelijke wordt ik gevraagd voor mijn specifieke kennis en vaardigheden, zonder dat dit mijn draagkracht (max 2 uurtjes intensieve activiteit per dag) te boven gaat. Soms ga ik wel over mijn grenzen heen, en dan merk ik dat echt aan mijn lichaam. Meer spasmen en verstappen (hsp) en meer  tintelingen en gevoelsstoornissen in mijn benen, vingers en gezicht (pnp), en erg vermoeid. Dan maar weer een paar dagen veel rusten en slapen, en dan ben ik er weer redelijk bovenop. Het is wrang, dat afgekeurd zijn, maar tegelijkertijd merk ik dat het mijn lichaam goed doet. Nu, zoals gezegd, al bijna drie jaar thuis, en toch nog elke keer weer een beetje meer energie. Ik heb soms het gevoel dat ik al veel eerder de voorzieningen had moeten gaan gebruiken en veel eerder had moeten stoppen met werken. Dat had mijn lichaam vast heel goed gedaan....... Het geeft namelijk ook wel rust, dat afgekeurd zijn. En verder hebben we ook een schat van een hulp gezocht en gevonden voor allerlei huishoudelijke klussen, dat scheelt ook. Ze komt de ene week voor een uitgebreide beurt van huis, met extra klussen, en de andere week voor alleen de routinebeurt. Loopt als een tierelier, heerlijk. Geeft ook voor man meer rust, en dat vind ik heel belangrijk, want er komt ongemerkt toch al meer op zijn bordje (boodschappen, was ophangen etc.). 

Ik ben niet naar het spierziektencongres geweest. Het is me veel te ver reizen (meer dan 3 uur enkele reis openbaar vervoer) en bovendien ben ik graag met heel andere dingen dan mijn kwaaltjes bezig. Maar als het dichter in de buurt was geweest, was ik misschien wel gegaan. 

dit bericht is gewijzigd door Johanne op 13 september 2015 om 18:47

Je kunt dit bericht alleen bekijken en er niet op reageren.

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst ingelogd zijn. Als je nog geen profiel hebt op Iemandzoalsik.nl, kun je je aanmelden. Hiermee krijg je de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten en groepen te volgen.

aanmelden / login