Lijden is een eenzaam ding

Sinds 8 maanden weet ik dat mijn vader spierziekte ALS heeft. In die maanden is het schrikbarend snel gegaan. Je krijgt nauwelijks de tijd om iedere achteruitgang te verwerken. Van niet meer kunnen fietsen naar niet meer kunnen lopen, naar niet meer kunnen zwemmen, niet meer jezelf kunnen wassen, tot vanavond voor het eerst niet meer zelf kunnen eten, omdat je armen die lepel niet meer omhoog kunnen brengen. Dat verdriet in zijn ogen...

Iedere week is er weer iets dat niet meer lukt. Hoe kan je iemand nog een beetje opbeuren? Er is totaal geen perspectief, en het lijden is enorm... Al die afhankelijkheid, niks meer kunnen doen.. Eigenlijk heb je met het hele gezin ALS, er is zoveel verdriet en machteloosheid. En wij zijn een hecht gezin, maar lijden is een eenzaam ding.

Ik verwacht geen oplossingen of goeie tips ofzo, ik moest het vanavond alleen maar ff kwijt.

0

10 reacties

0

'k Word hier stil van....

ik wens je alle sterkte die een mens maar nodig kan hebben.

0

pfff Maria.... weet dat jullie niet de enigen zijn... dat, hoe cru ook, helpt mij af en toe.. jullie wellicht ook een beetje...

 

Jan

What if...
0

Hoi Maria,

Het hangt als een zwaard van Damocles bij ons allen boven het hoofd (slik).

Zo te horen gaat het met je vader nu erg snel. We leven in gedachten met jullie mee en wensen jullie alle sterkte...

Lijkt me onmenselijk pittig...

Met vriendelijke groet, Dick
0

Dag Maria,

ALS kan heel snel gaan, zo snel dat je het niet meer bij kunt houden, niet meer kunt verwerken. Als familie voel je je compleet machteloos. Het is een rotziekte. Ik wens je heel veel sterkte.

Erik van Uden

0

ALS, de verschillen zijn groot. Ik herken mijzelf in de grote progressie. September 2009 de eerste tekenen, in april 2010 kon ik niet meer zelfstandig eten, juni 2010 ademondersteuning, september 2010 geen beenfunctie, oktober 2010 24 p/d ademondersteuning. De afgelopen 9 maanden is de progressie flink afgeremd. 

Ik wens jullie gezin heel veel sterkte toe.

Groeten,

Miron Komarnicki 

Miron Komarnicki
0

Ja Maria, zo snel kan het gaan. Ik als patiënt voel wat er gebeurd, maar als familielid zie je de ellende. Vaak denk ik dat het voor mijn man en de rest van de familie moeilijker is om te verwerken dan voor mezelf.

Heel veel sterkte

Lia

Lia
0

bericht verwijderd door moderator  Corne,was ongepast

0

Hallo Maria.

Ik wens je heel veel sterkte in de komende tijd.

annieroyackers

Je bent niet alleen.
0

Machteloos, en soms zelfs radeloos,

Heel veel sterkte, ook voor de rest van je familie

Samen staan we sterk!!!
0

Dag Maria,

Na onze vakantie in Spanje (waar ik 3 keer viel) bleef mijn situatie gelukkig maanden stabiel. Maar helaas gaat sinds 2 maanden de situatie hard achteruit Vooral met mijn handen en armen kan ik erg weinig. Het eten is ook problematisch, toch probeer ik te genieten van de dingen die ik  wel kan.

Sterkte, Jan

Je kunt dit bericht alleen bekijken en er niet op reageren.

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst ingelogd zijn. Als je nog geen profiel hebt op Iemandzoalsik.nl, kun je je aanmelden. Hiermee krijg je de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten en groepen te volgen.

aanmelden / login