ciap

ik ben een vrouw van 59 jaar getrouwd 4 kinderen en 9 kleinkinderen. ik kreeg te horen dat ik ciap heb na onderzoeken ben er erg van geschrokken, heb een gesprek gehad bij de huisarts en het plan is om te gaan revalideren, maar kan in sept pas naar de revalidatiearts.

hoe gaan jullie hiermee om en hoe is jullie beloop van de ciap

0

3 reacties

0

Beste Roosje,

Ook ik heb CIAP al jaren. even in het kort wat info: 3 jaar geleden getest op  C.I.A.P  waar volgens de specialisten nix aan te doen is. Klachten toen: 24 uur pijn, tintelende voeten, gevoelloosheid, stramme voeten en evenwichtstoringen. Ik ben begonnen met Vasomotie therapie en de pijn en tintelingen waren na 3 maanden minder. na 1 jaar bijna weg. Nu na 3 jaar behandelen met de VASOMOTIE therapie zijn mijn klachten veel minder bv tintelende voeten 90% weg Pijn in voeten 95% weg Evenwicht60% minder last Gevoelloosheid 60% verbeterd. Mooi he. Wil je hier meer over weten neem kontakt op. 

Maar nu komt het : In juni ben ik bij iemand geweest die een lichaam doormeet zoals hart, nieren, lever etc. Alles was goed, dus hij snapte niks van de Polyneuropathie - C.I.A.P. klachten na enig navragen kwamen we erachter dat schildklier problemen in de familie zit(mijn broer) die is hij gaan nameten en ja hoor een bepaald hormoon kom ik tekort. Daar heb ik druppels voor gekregen en nu na bijna 2 maanden:  Evenwicht sterk verbeterd, andere klachten ook bijna weg. Mijn boodschap is nu laat ook de schildklier controleren op hormonen etc. dat zou de oorzaak kunnen zijn.? Ik ben nu 98% pijnen, tintelende voeten vrij, evenwicht gaat beter, gevoeligheid in voeten weer veel betrer, ik kon 3 jaar geleden bijna niet wandelen, nu strandwandeling gemaakt van 7 km zonder pijn etc. wil je info bel gerust 0653160831 sterkte, beterschap, groet Lodewijk

Lodewijk van Nispen
0

hallo, mij naam is jos van gogh, geboren in schiedam op 14 juli 1945.

ik heb vandaag ontdekt dat ik lijd aan CIAP. had er nooit eerder van gehoord.

even iets van mijn medische geschiedenis. na vele jaren als zelfstandig ondernemer te hebben gewerkt, besloot ik in 2003 (58jr) met een soort prépensioen te gaan.
in breskens als kassier bij de veerboot leek me wel leuk. Één of twee keer per uur kwam en ging er een boot, daar kun je oud mee worden dacht ik. door de lange perioden van nietsdoen tussen de boten en de verveling ging ik meerdere kopjes cup-a-soup per dienst nuttigen.
toen kreeg ik zeer zware bloedneuzen, die gauw een kwartier duurden; tot wel 5 keer per dag. met een bloeddrukmeter van een vriend, bleek ik een bloeddruk van wel 250/160 te hebben. bij de huisarts kreeg ik plastabletten en dat hielp wel wat te verlagen, zodat de bloedneuzen verdwenen. dat was m ijn eerste doktersbezoek sinds 35 jaar. 3jaar na mijn verhuizing,in 2006,ging ik terug naar Mheer (zuid-limburg) en werkte ik ruim 6 maanden per jaar voor vacansoleil en suncamp als beheerder in italie, frankrijk en spanje. dit jaar,(73jaar) voor het eerst niet gewerkt, maar een chaletje gekocht op de veluwe om het campinggevoel nog een tijdje vast te houden.
in 2005, kreeg ik jicht. hupsakkee, een anti-jicht pil erbij en diclofinac erbij tegen de pijn. en ja hoor ook nog een maagbeschermer erbij, want anders verdroeg ik de diclofinac niet.
vanaf 2006 kreeg ik van mijn huisarts in mheer er met en met een pilletje bij.dus plastablet, ace-remmers, beta-blokkers; maar mijn bloeddruk bleef 160+. ook een dagelijks onderhoudspilletje tegen de jicht.
ik had toen al pijn/dood gevoel in mijn voeten en ben doorgestuurd naar iemand die daar in de praktijk werkte voor mensen die diabetische voetproblemen hadden. die zei: daar moet je maar mee leren leven.
de huisarts tracteerde me toen op een extra pilletje, vastatine. je hebt pré-diabetes.
na 1 keer een pilletje te hebben geslikt, voelde ik me zo rot, dat ik met alle pillen ben gestopt. ik had echter met de anti-jicht pil even moeten doorgaan. een enorme jichtaanval was het gevolg. na nog 14 dagen de anti-jicht pil te hebben geslikt, en natuurlijk de diclofenac met maagbeschermer, ben ik gestopt met alle pillen, tot op de dag van vandaag.

de problemen met mijn overgevoelige voeten bleven, maar.....
op een dag had ik een ongelukje met een bloedend wondje onder mijn rechtervoet. precies na het eerste kootje van mijn grwelote teen. ik heb het nooit verbonden, lastige plek voor een pleister toch. de volgende morgen lekte er nog steeds een beetje wondvocht uit, maar later op de dag werd het al droog.
het meest opvallende was echter dat de pijn en het doof-gevoel onder mijn rechtervoet verdwenen was; behalve in het laatste kootje van de grote teen.!!!
vervolgens een tijdje later, met zo'n prikpen voor diabetes-tests een aantal keren een druppeltje bloed bij die rechter grote teen afgenomen. na iedere keer werd de pijn een beetje minder. op dit moment, is er in die teen nog een licht doof-gevoel over.
ik ben een paar maanden geleden naar mijn huisarts gegaan omdat mijn linker grote teen stijf stond en knalrood was en vroeg of hij misschien wat bloed wilde aftappen om de druk en de pijn te verlichten. hij zei me echter dat ik een MORTON teen had en wilde me doorsturen naar een orthodontist die kon dan passende steunzolen maken. snijden onder mijn voet, daar begon hij niet aan.
ik heb toen zelf met een chirurgisch lesje maar 2 sneetjes in mijn linker grote teen gemaakt. best griezelig, maar het hielp wel, maar de problemen met mijn linkervoet bestaan nog steeds, hoewel minder ernstig.
elke bloeding onder mijn voeten heeft dus wel degelijk een blijvend effect.

ik wil me liever door een ander laten helpen, met was meer hoeveelheid bloedafname, maar zou dat liefst in het kader van wetenschappelijk onderzoek doen, met een medische diagnose, om misschien deze methode als behandelwijze voor meer mensen beschikbaar te maken.
dit jaar heb ik dus mijn 385 euro eigen bijdrage ziektekosten nog steeds op zak.ik ben een beetje afstandelijk van artsen geworden maar zou wel mijn bijdrage willen leveren.

josvangogh@hotmail.com
0644114724
ik reis regematig van ermelo,via eindhoven naar maastricht.
?

0

ik ben nu ondertussen 3 weken in een revalidatie centrum,ik moet zeggen het is zwaar maar ik heb het er voor over heb nu onderbeenbeugels gekregen waardoor het lopen beter gaat meer steun, mijn linker kant is veel slechter als mijn rechter kant zit veel minder kracht in ook mijn linker arm wat ik heel raar vind omdat CIAP gelijk op gaat, maar ze hebben er geen verklaring voor, maar het maakt me wel onzeker, zou er toch meer aan de hand zijn,,,.geestelijk ben ik ook niet sterk krijg nu ook EMDR therapie waar ik al jaren om vaag gbuert nu eindelijk, ook hartcoherentie is begonnen mijn ademhaling is niet perfect dus ben heel benieuwd wat dit op gaat brengen.

ik ben hier op een geweldig goeie plek ze vangen me aan alle kanten op ze luisteren komen met oplossingen en ik weet zeker dat ik hier goed aan heb gedaan, ik kom hier beter weg als dat ik hier ben binnengekomen en daar wordt ik blij van

Je kunt dit bericht alleen bekijken en er niet op reageren.

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst ingelogd zijn. Als je nog geen profiel hebt op Iemandzoalsik.nl, kun je je aanmelden. Hiermee krijg je de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten en groepen te volgen.

aanmelden / login