C.I.A.P

Beste lotgenoten. 

Hier ben ik dan weer eens . Ik weet niet beter dan dat ik al vijf jaar de aandoening c.i.a.p heb maar gezien er tot op heden nog steeds geen geschikte inlegzolen tegen de pijn zijn gevonden en ook geen onderzoeken of controles meer heb gehad vraag ik me af of dit wel of niet normaal is. Volgens mijn Huisarts waren controles in dit geval niet nodig. In het begin stuurde hij me toen naar een Podotherapeut en heb inmiddels al vijf paar de zelfde zolen en verschillende Therapeuten gehad. O.A. ook twee uit het Sint Maartens kliniek, ook amper verschil en de pijn intussen onhoudbaar werdt. Aangezien het hele lichaam een andere  houding heeft gekregen en inmiddels alsmaar slechter ga lopen  ben ik nu via de H.arts naar een Revalidatiearts hier in het Sint Maartenskliniek gestuurd en kreeg ik volgens haar hele andere fijne zolen dan ik ooit heb gehad. Na zes weken hier op moeten wachten  dacht ik, nu eindelijk na vijf jaar raak geschoten.             '' Helaas "  De weer nieuwe andere zolen nu met een dikke rand en verhogingen, over de breedte  paste in al mijn schoenen niet meer. Over de breedte maar niet te soreken.  Tijdens al die  jaren van pijn'' onder de bal van mijn voet '' zijn inmiddels ook de vetkussentjes verdwenen en kon men  ook de botjes onder deze plaats al voelen. Ben nu bang dat deze kunnen breken. Na zeven weken met weer uitproberen van de volgende nieuwe zolen kreeg ik nog meer pijn en ellende door weer nieuwe zol en krijg ik nu weer andere maar dan moest ik tevens orthopedische schoenen aanschaffen.  De nota van de vorige zolen had ik bewust nog niet betaald. Dat accepteerde de Revalidatiearts niet en gaf ze mij de zolen terug maar daar ben ik het nog niet mee eens.                    Nu komt mijn vraag!! Toen ik in het begin kort na het dragen van de eerste steunzolen  een branderige en prikkende pijn in mijn evoet voeldel kreeg ik al spoedig een E.M.G. onderzoek maar deze Neuroloog kon ondanks nog een ruggeprik totaal op dit gebied geen neurolochische aandoening vinden en kon ik weer terug naar mijn H. arts maar deze wist ook niet wat te doen en stelde ik een second opnion voor. zo gezegd- zogedaan maar dat moest in een ander ziekenhui in mijn woonplaats. met man en macht ook bezig geweest met vragen en nog eens vragen het leek wel een kat en muis spelletje. Vernam toen  het woord c.i.a.p. Kom er niet achter of de vorige Neuroloog het vernomen heeft of deze ooit het verslag van het volgende onderzoek ook met zijn       theam heeft vernomem en of deze het wel of niet goed heeft gehad. Op deze mannier vraag ik me af of er  ik nu wel c.i.a.p. of een andere aandoening heb wat er misschien op lijkt en wil ook weten of er iemand is die hier meer van af weet. Ook of er een ziekenhuis in Nederland besstaat die hier in gespeciaal geseerd is want zo wil ik mijn laatste nog tevreden dagen niet verknallen, Ben wel van wandelstok en scootmobiel afhankelijk geworden en kan ook nog in de rolstoel belanden. ook gezien nog andere klachten maar daar kan ik nog hopelijk een ooosje mee leven maar mij hondje uit laten doet zo'n vreselijke pijn aan voeten.    Ik kan haar niet missen . Ze is mijn knuffel en ze moet ook haar behoefte doen dan zijn we op deze manier er saampjes even uit!! 

Hartelijk dank voor deze belangstelling en wens ook u nog een tevreden leven. ( Indien ik geen druk op mijn voeten geen pijn)    Lieve groetjes Thea.                                         

T.J Arnoldussen
0
Je kunt dit bericht alleen bekijken en er niet op reageren.

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst ingelogd zijn. Als je nog geen profiel hebt op Iemandzoalsik.nl, kun je je aanmelden. Hiermee krijg je de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten en groepen te volgen.

aanmelden / login